X
تبلیغات
هنر" تو" هستی! - کلاژ هنر بازآفرینی قطعات جدا از هم ...

 

 

 

                                                                                                        هنر" تو" هستی!

                                                                                                                                                                                   شادی لطفی      

کلاژ هنر بازآفرینی قطعات جدا از هم ...


مروری بر تكنیك هنری كلاژ در هنرهای تجسمی، ادبیات و معماری.

كلاژ هنر چیدمان بافت های مختلف در كنار یكدیگر و خلق تصویری نو با مفهومی تازه است.لغت كلاژ از واژه فرانسوی كلر (coller)، به معنای چسباندن مشتق شده است.
گرچه كلاژ بیشتر به عنوان یكی ازتكنیك های خلق اثر در حوزه هنرهای تجسمی شناخته شده ولی می توان نمونه هایی از استفاده از این تكنیك را در ادبیات و معماری نیز مشاهده كرد.در تكنیك كلاژ می توان انواع متریال را مشاهده نمود. تكه های جراید،روبان های پارچه ای، تكه های كاغذ رنگی، كاغذهای دست ساز، عكس و بسیاری مواد دیگر می توانند در خلق اثری با تكنیك كلاژ استفاده شوند. آنچه در تكنیك كلاژ حائزاهمیت است حضور تكه ها و بافت های گوناگون در كنار هم و چسباندن آنها در كنار یكدیگر برای رسیدن به یك تصویر جدید است.
تكنیك كلاژ نخستین بار در زمان اختراع كاغذ در چین در حدود سالهای ۲۰۰ قبل از میلاد، به كار گرفته شد. این روش به صورت بسیار محدود به حیات خود در شرق ادامه داد تا آنكه در قرن دهم میلادی خوشنویسان ژاپنی برای چاپ اشعارشان از روش بریدن وچسباندن حروف بهره گرفتند. تكنیك كلاژ در طی قرن سیزدهم میلادی به اروپا راه یافت و در طول قرن های ۱۵ و ۱۶ میلادی به عنوان یكی از روش های معمول در تزئین كلیساهای گوتیك به كار بسته شد.
با شروع قرن ،۱۹ كلاژ در اروپا جنبه فانتزی به خود گرفت و در آلبوم های عكس و یا تصویرسازی برخی كتاب های داستان استفاده شد.پابلو پیكاسو نخستین نقاش مكتب كوبیسم بود كه از تكنیك كلاژ در خلق آثارش بهره گرفت. وی در سال ۱۹۱۲ میلادی برای تابلوی «زندگی آرام با یك صندلی راحتی» از وصله های چند پارچه رنگی و تصویر طراحی یك صندلی استفاده نمود و آنها را بر روی بوم در كنار هم چسبانید. نقاشان سورئالیست نیز استفاده وسیعی از این تكنیك داشتند. «رنه پسرسون» به لحاظ استفاده بسیار سورئالیست ها از این تكنیك نام «inimage» را مطرح نمود كه معرف تكنیك كلاژ منحصر به فردسورئالیست هاست. هنرمندان این مكتب اثری را برای خلق تصویری نو تخریب می كردند.
از دیگر روش های استفاده از تكنیك كلاژ در هنر نقاشی می توان به كلاژ بوم های نقاشی اشاره كرد كه توسط «جان والكر»، هنرمند بریتانیایی استفاده می شد. وی بوم های نقاشی شده را تكه تكه می كرد و از نو در كنار هم می چسباند. روش كلاژ بوم های نقاشی زمینه پیدایش تكنیك میكس مدیا را در هنر بوجود آورد.گرچه «لكوربوزیه» از روش هایی مشابه تكنیك كلاژ در معماری استفاده می كرد ولی این تكنیك به عنوان یك تكنیك كاربردی تنها پس از چاپ مقاله «شهر كلاژ» بوسیله «كالین رو» و «فرد كوتر» در سال ۱۹۷۸ در هنر معماری رسمیت یافت. آنها در مقاله خود به مفهوم شكست فضایی كه در تكنیك كلاژ وجود دارد اشاره كرده بودند وكاربرد آن را در معماری بنا مفید می دانستند.
دكوپاژ در معماری داخلی نیز بخشی از تكنیك كلاژ محسوب می شود. ایجاد عمق از یك فرم بوسیله تكرار همان فرم در پسزمینه یكی از روش های دكوپاژ در دكوراسیون است.ادبیات نیز از حضور تكنیك كلاژ بی بهره نماند. رمان های كلاژ كتاب هایی هستند كه در آن ها بخش هایی از آثار چاپ شده توسط فردی انتخاب شده و در كنار هم آورده شده است. این آثار اغلب از یك تم واحد برخوردارند و بوسیله راوی انسجام خود را حفظ می كنند. كلاژ در ادبیات جدا از گرد هم آوردن بخش های متفاوتی از آثار منتشر شده معنای دیگری هم دارد. در این حالت كلاژ به معنای قرار دادن عقاید و باورهای متنوع از افراد مختلف در قالب یك نوشته است كه لزوماً از آثار منتشر شده ای گرفته نشده اند.وجه هنری تكنیك كلاژ بیشتر در آثار فوتومونتاژ دیده می شود. فوتومونتاژ در اصطلاح به اثری كه بوسیله تكه های یك عكس یا بخش های انتخاب شده از عكس های مختلف ساخته شده باشد گفته می شود. تصویر كامپوزیت شده در نهایت می تواند از نو عكاسی شود و حتی در نرم افزارهای ویرایش عكس، تغییر و بهبود یابد.

منبع:سایت آفتاب

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه پنجم آبان 1390ساعت 10:25  توسط و نیمی از من در ونیز جا ماند...  |